منابع غذایی مناسب برای دریافت آهن

به گزارش خبرگزاری صدا وسیما مرکز خوزسنتان ،رئیس انجمن تغذیه خوزستان با اشاره به اینکه آهن موجود در مواد غذایی به 2 دسته هم (Haem) و غیر هم (non Haem) تقسیم می شود گفت: آهن هم بیشتر در ترکیبات حیوانی مانند گوشت قرمز، جگر، دل، قلوه، ماهی و مرغ و آهن غیرهم یا گیاهی در انواع سبزیجات، حبوبات و غلات وجود دارد.
مجید محمدشاهی افزود: آهن نوع هم به علت لایه محافظ دور مولکول آهن، با مواد دیگر تداخل زیادی پیدا نمی کند و در هنگام مصرف غذا تحت تاثیر مکمل های غذایی مصرفی دیگر قرار نمی گیرد اما آهن غیرهم که آهن یونی و آزاد است به راحتی با یون های 2 یا سه ظرفیتی مانند روی، آلومینیوم، منیزیم و کلسیم ترکیب و از دسترس بدن خارج می شود.
وی گفت: اگر در صورت امکان، منبع اصلی دریافت آهن را از منابع حیوانی مثل گوشت، جگر، ماهی و یا زرده تخم مرغ انتخاب کنیم تحت تاثیر دیگر مواد قرار نمی گیرد اما در صورت استفاده از منابع گیاهی، این مواد را کمتر با مواد غذایی دیگر مصرف کنیم.
رئیس انجمن تغذیه خوزستان ادامه داد: آهن برای جذب شدن به محیط اسیدی نیاز دارد بنابراین افرادی که از داروهای آنتی اسید استفاده می کنند، جذب آهن به علت کاهش دادن اسید معده، کاهش می یابد.
این متخصص تغذیه و رژیم درمانی بیان کرد: مکمل های آهن تقریبا همگی شبیه آهن های گیاهی هستند یعنی تحت تاثیر جذب قرار می گیرند و شرط خوردن آهن به صورت قرص این است که با معده خالی مصرف شود اما اگر همراه با غذا، آب پرتقال یا چای مصرف شود 50 تا 60 درصد آن از بین می رود.
محمدشاهی در خصوص تاثیر مصرف ماست و دوغ همراه با غذا در جذب آهن گفت: اگر منبع آهن گوشتی است مصرف لبنیات به همراه غذا تاثیری در جذب آهن ندارد اما اگر به عنوان مثال منبع گیاهی مانند اسفناج با ماست مصرف شود جذب آهن کاهش می یابد.
وی افزود: بخش عمده آهن باید از طریق گوشت ها تامین شود به ویژه زنان با کم خونی های جدی، نیاز به مصرف جگر، گوشت و مکمل دارند.

منابع غذایی مناسب برای دریافت آهن و عوامل موثر در کاهش یا افزایش جذب را بشناسیم
رئیس انجمن تغذیه خوزستان با اشاره به اینکه آهن موجود در مواد غذایی به 2 دسته هم (Haem) و غیر هم (non Haem) تقسیم می شود گفت: آهن هم بیشتر در ترکیبات حیوانی مانند گوشت قرمز، جگر، دل، قلوه، ماهی و مرغ و آهن غیرهم یا گیاهی در انواع سبزیجات، حبوبات و غلات وجود دارد.
مجید محمدشاهی افزود: آهن نوع هم به علت لایه محافظ دور مولکول آهن، با مواد دیگر تداخل زیادی پیدا نمی کند و در هنگام مصرف غذا تحت تاثیر مکمل های غذایی مصرفی دیگر قرار نمی گیرد اما آهن غیرهم که آهن یونی و آزاد است به راحتی با یون های 2 یا سه ظرفیتی مانند روی، آلومینیوم، منیزیم و کلسیم ترکیب و از دسترس بدن خارج می شود.
وی گفت: اگر در صورت امکان، منبع اصلی دریافت آهن را از منابع حیوانی مثل گوشت، جگر، ماهی و یا زرده تخم مرغ انتخاب کنیم تحت تاثیر دیگر مواد قرار نمی گیرد اما در صورت استفاده از منابع گیاهی، این مواد را کمتر با مواد غذایی دیگر مصرف کنیم.
رئیس انجمن تغذیه خوزستان ادامه داد: آهن برای جذب شدن به محیط اسیدی نیاز دارد بنابراین افرادی که از داروهای آنتی اسید استفاده می کنند، جذب آهن به علت کاهش دادن اسید معده، کاهش می یابد.
این متخصص تغذیه و رژیم درمانی بیان کرد: مکمل های آهن تقریبا همگی شبیه آهن های گیاهی هستند یعنی تحت تاثیر جذب قرار می گیرند و شرط خوردن آهن به صورت قرص این است که با معده خالی مصرف شود اما اگر همراه با غذا، آب پرتقال یا چای مصرف شود 50 تا 60 درصد آن از بین می رود.
محمدشاهی در خصوص تاثیر مصرف ماست و دوغ همراه با غذا در جذب آهن گفت: اگر منبع آهن گوشتی است مصرف لبنیات به همراه غذا تاثیری در جذب آهن ندارد اما اگر به عنوان مثال منبع گیاهی مانند اسفناج با ماست مصرف شود جذب آهن کاهش می یابد.
وی افزود: بخش عمده آهن باید از طریق گوشت ها تامین شود به ویژه زنان با کم خونی های جدی، نیاز به مصرف جگر، گوشت و مکمل دارند.