شترداری رسته مزیت دار دامداری سازگار با اقلیم کشور

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، حسینی، کارشناس و فعال حوزه شترداری در گفتگویی اختصاصی درباره ظرفیت پرورش شتر در کشور گفت: در ایران ۹۰ میلیون هکتار اراضی داریم که در مناطق خشک و نیمه خشک قرار دارند اراضی بیابانی و بسیاری از روستا‌های مناطق شرقی و نسبتا مرکزی ایران که در مناطقی قرار گرفتند که فضای بیابانی، ­خشک و نیمه خشک در آنها غالب است، رسته اکثر روستاییان هم در این مناطق رسته دامداری است و در اینها در حوزه دامی بیابانی ­که اخیرا رونق و مورد توجه قرار گرفته رسته مزیت دار پرورش شتر است.
وی افزود: زنجیره ارزش همان رسته مزیت دار که در آن مناطق می‌شود به عنوان یک شغل با درآمد کافی و پایدار به آن توجه کرد که با وضع آب و هوایی آنجا هم سازگار است بحث پرورش شتر است که چند سالی است این موضوع خیلی مورد توجه قرار گرفته که اگر قرار­باشد ما حوزه اشتغال روستایی و عشایری این مناطق را تقویت کنیم با این وضعیت آبی کشور و تغییر اقلیم که صورت گرفته ناچاریم برویم به شمت پرورش شتر ولی یکسری گلوگاه‌ها و محدودیت‌ها دارد که باید رفع بشود.
حسینی درباره جمعیت شتر در کشور اضافه کرد: ما در ایران در اوایل قرن ۱۳ در اوایل دهه ۱۳۰۰ تا ۱۳۱۰ حدودا یک میلیون نفر شتر در کشور داشتیم که موضوع صرفا استفاده از گوشت و شیر آن نبود عمدتا در جابجایی‌ها و انتقال مسافر به خصوص بحث انتقال عشایر و وسایل آنها بود­که کم کم با یکجانشینی، ­استفاده بیشتر­از اراضی و سیاست‌های شهرنشینی، یک میلیون نفر جمعیت شتر رفته رفته رسیده به ۱۵۰ تا ۱۸۰ هزار نفر شتر که جمعیت حال حاضر آن کشور است، اما از لحاظ­اقلیمی کشور ما این ظرفیت را دارد که این جمعیت شتر افزایش پیدا کند.
این کارشناس حوزه شترداری در مورد مزیت‌های پرورش شتر تصریح کرد: دام شتر در مقایسه با گاو‌های وارداتی که در ایران الان پرورش پیدا می‌کنند مثل گاو هولشتاین و گوسفند‌های وارداتی و به نسبت حتی بقیه دام‌های پرورشی، شتر چیز‌های را مصرف می‌کند که برای ما، ارزش افزوده و تولید گوشت و شیر می‌کند که آن دام‌ها نمی‌توانند، شتر با طی مسافت زیاد از گونه‌های خارشتر، ­اشنان و­سرخ گز گونه‌های مرتعی بیابان‌ها و اراضی ما استفاده می‌کند که اگر اینها تقویت بشوند علوفه و مرتع کاری بشود از همین ظرفیت علوفه‌های مرتعی ما می‌تواند تولید گوشت و شیر کند که این مهمترین مزیت شتر است که دام‌های دیگر امکان استفاده از این گونه‌های مرتعی و بیابانی را ندارند.
حسینی درباره پرورش شتر در دیگر کشور‌ها گفت: در دنیا شاید بگویم قوی‌ترین کشور‌هایی که در حوزه شترداری حالت صنعتی را تکمیل کردند و زنجیره ارزش شتر را ­کشور‌های عربی حاشیه خلیج فارس هستند اول امارات و­بعد قطر، ­عربستان و کویت است، بیشتر امارات و عربستان خوب کار کردند به خاطر اینکه در بحث‌های فرهنگی مصرف گوشت شتر و زنجیره کامل کار کردند صرفا روی مصرف گوشت کار نکردند، آمدند روی شیر و مزه‌های متفاوت آن کار کردند و فرآوری‌های مختلف از جمله پنیر، ­شیرخشک و بستی شیر شتر با طعم‌های مختلف و مسابقات شترسواری را دارند و سرمایه گذاری می‌کنند.
وی در پایان گفت: در ایران فعلا تمرکز زنجیره ارزش شتر صرفا روی گوشت است پرورش سنتی و صنعتی شتر بیشتر روی گوشت شتر است علت آن هم نبود بازار‌های هدف و کارگاه‌های فرآوری شیر و پشم شتر بوده است، چون این زنجیره ارزش شتر در گلوگاه‌ها سرمایه گذاری مناسب نشده و به بخش خصوصی برای مشارکت و­سرمایه گذاری، ­تسهیلات لازم داده نشده الان تا آن قسمت پرورش و قسمت مرتع در کشور کار می‌شود ولی مابقی که بحث فرآوری و به بازاررسانی است به نسبت کشور‌های عربی ضعیف‌تر هستیم.