ایران ما با بمب و موشک از بین نمی‌رود

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما این نشست با حضور محمد عسگری کارگردان، سید مصطفی احمدی تهیه کننده، پدرام کریمی نویسنده، روح‌الله زمانی بازیگر، طلا کرباسی طراح جلوه‌های ویژه، محمد لاجوردی مدیر صدابرداری «پل» برگزار شد.

کارگردان «پل» ضمن ابراز تسلیت به خانواده‌های درگذشتگان وقایع اخیر، درمورد تجربه انسانی در فضای جنگ که در فیلم موجود است، توضیح داد: در ابتدا لازم است بگویم که تمامی ما ناراحت و غمگین هستیم، زیرا جوانانی را از دست دادیم. من انتخاب کردم که حضور پیدا کنم و حرف بزنم، زیرا در قبل این فیلم وظیفه دارم.

وی یادآور شد: به‌نظر می‌رسد در فضای سینمای جنگ جدای از انفجارات، چیزی که مغفول واقع شده است، وجه انسانی و ارتباط میان آدم‌ها است. وقتی که در مورد مهندسی جنگ در حال مطالعه بودم به این رسیدم که طولانی‌ترین پل شناور دنیا، پل خیبر بوده است. طبق صحبت‌های قبلی با آقای احمدی، به این نتیجه رسیدیم که افراد حاضر در فیلم ما خونخوار و قاتل نیستند و وجوه انسانی دارند.

عسگری درمورد هدف از فیلم «پل» و پایان‌بندی اثر، عنوان کرد: نمی‌دانم که دنبال چه پایان‌بندی از فیلم هستیم. ما با یک فیلم معمایی مواجه نیستیم و یا یک فیلم اجتماعی. این فیلم برپای اخلاق بنا شده است، چیزی که باید همه ما به آن توجه کنیم. هدف فیلم واضح و مبرهن است، مسئله اخلاق و عشق یک پسر به برادرش است.

تهیه کننده «پل» درباره نکته جذب کننده برای تهیه این فیلم، مطرح کرد: هدف از ساخت «پل»، بیشتر توجه به پل «خیبر» بوده است، این پل بی‌مثال‌ترین پل جنگی بوده است. به‌طور کلی تغییر ژانر را دوست دارم. من فیلم «درخت گردو» را هم تهیه کرده‌ام که در آن‌جا هم به جای مسئله انفجار، بیشتر یک مسئله انسانی مطرح است.

روح‌الله زمانی بازیگر «پل» درباره تجربه حضور در این فیلم گفت: من سعی کردم که طبق خواسته آقای عسگری جلو بروم، جا دارد که خسته نباشید به آقای عسگری بگویم.

عسگری افزود: من سر فیلم «خورشید» آقای مجیدی با یاری دستیارانم که در مدارس مختلف می‌گشتند به روح‌الله رسیدیم، پس از آن در آثار مختلفی انتخاب شد و کار کرد. در این فیلم وقتی فیلم آغاز شد ۸۸ کیلو بود و پس از پایان ۶۲ کیلو.

وی در مورد حضور سعید آقاخانی و سروش صحت در این فیلم، تصریح کرد: آقای آقاخانی از اولین انتخاب‌های ما بود که پذیرفت در قالب یک کاراکتر عرب‌زبان حضور پیدا کند. آقای صحت نیز همین‌طور از انتخاب‌های اول ما بود.

نویسنده «پل» درباره حضور در جشنواره فیلم فجر، اظهار کرد: ما در نشست خبری فیلم «خیابان جمهوری» هم حضور داشتیم و آن‌جا هم ما را نواختند و مورد توهین قرار دادند. نکته‌ای که لازم می‌دانم بیان کنم این است که ایران ما با بمب و موشک از بین نمی‌رود، اما اگر فرهنگ و هنر این کشور از بین برود، قطعا کشور نیز از بین می‌رود.

طراح جلوه‌های ویژه فیلم نیز درمورد چالش‌های این تجربه، گفت: اصلی‌ترین چالش شاید این بود که من پس از بقیه به گروه اضافه شدم. این فیلم ۷۴۷ پلان ویژوال داشت و این تجربه سختی بود. تهیه کننده و کارگردان این فیلم، نهایت همراهی و همکاری را با من داشتند.

مدیر صدابرداری «پل» هم درباره چالش‌های این فیلم، گفت: قصد دارم تشکر کنم از مسیح سراج که با توجه به فضای پرتنش موقعیت فیلمبرداری، صدا‌های بسیاری تمیزی گرفت و فایل‌های صدا نیازی به ترمیم نداشت.

عسگری درمورد کمبود پرداخت به پل «خیبر» در فیلم، توضیح داد: ما بنا نبود درمورد مهندسی پل فیلم بسازیم، بلکه پرداخت به اتقاقی که روی پل می‌افتاد، مسئله ما بود. ما فکر می‌کردیم که پل همچنان وجود دارد، اما چیزی از آن باقی نمانده بود.

احمدی در پاسخ به پرسشی درمورد چرایی تولید فیلم‌های این‌چنینی باتوجه به عدم تمایل مخاطب به سینمای جنگ، بیان کرد: امیدوارم که این فیلم مورد اقبال قرار بگیرد. این حکم نیست که فیلمی اگر در فضای جنگ است مورد اقبال مخاطب قرار نمی‌گیرد. بسیاری از فیلم‌های اجتماعی هم مورد اقبال قرار نمی‌گیرند. فیلم اگر در تلویزیون هم پخش شود، ممکن است دیده نشود.

کریمی درمورد میزان ارتباط فیلم با نسل زد، عنوان کرد: در زمان نگارش فیلمنامه هم به این موضوع فکر می‌کردیم. ما سعی کردیم زاویه روایت را از دید یک نوجوان بیان کنیم.

عسگری درمورد چرایی انتخاب و تاکید بر تولید فیلم در فضای جنگ بیان کرد: قطعا به سراغ دیگر فضا‌ها و ژانر‌ها نیز خواهم رفت.